امام علی از نگاه علی
۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۰ - ۱۵:۳۵
شناسه : 610
3
به مناسبت شهادت مظلومانه امیرالمؤمنین علی (علیه السلام)
ارسال توسط :

به مناسبت شهادت مظلومانه امیرالمؤمنین علی (علیه السلام)🌺
امام علی از نگاه علی🌺
یکی از کارآمدترین شیوه‌های راهیابی به بی کرانه‌های شخصیت بی بدیل امام علی(ع) گفته‌ها و نوشته‌های آن حضرت، در شناساندن گوهر نهفته خویش است.
گرچه سخن از علی(ع) عین ذکر خداست، با این تفاوت که او خدا نیست، بلکه فانی مطلق در او و آینه تمام نمای حق سبحانه است؛ در عین حال، برای امام(ع) بسیار دشوار می‌نموده است که درباره خود سخنی بگویند.
در اینجا؛ لازم است به برخی از فرازهای نهج البلاغه، درباره امام(ع) بپردازیم، تا قطره‌ای از معارف وجود ایشان، و شبنمی از لطافت روح بزرگشان را دریابیم، و خویشتن را به عطر ذکر او معطّر سازیم.
چراغ شب شکن کاروان بزرگ انسانیت:
امام علی (ع) می‌فرماید: “إنّما مَثَلی بَینَکم کمَثلِ السِّراج فی الظُلّمة، یستَضیء به مَن ولَجها؛۱همانا مَثَل من در میان شما، بسان چراغی ماند در تاریکی، آن که به تاریکی پای نهد، از آن چراغ روشنایی گیرد.”
سیمرغ بلند آشیان:

و می‌فرماید: “لایرقی إلی الطَّیرُ؛۲ مرغان {کمال جو} از رسیدن به آشیانه ام ناتوانند”
چشمه سار خروشان معرفت: “ینحَدرُ عَنّی السَّیلُ؛ کوه بلند را مانم که سیلاب {حکمت و معرفت} از ستیغ من خروشان است”

محور دین:
“اَما والله؛ لَقَدَ تَقَمّصَها فُلانٌ و أنه لَیعلم أنُّ محّلی منها مَحَلَ القطب مِن الرَّحی؛‌ هان به خدا سوگند! فلانی جامه خلافت را برتن کرد، در حالی که می‌دانست خلافت جز مرا شایسته نیست و آن برگرد وجود من به گردش درآید”۳
دریای دانش و بینش، دانای آشکار و نهان:
“سلونی قَبَل أن تَفقِدونی فَلَأنا بطُرُق السَّماء أَعلُم منّی بِطُرق الارض، قبل أن تشغر برجلها فتنة تَطَأ فی خِطامها، و تذهب باَحلام قَومها؛۴ از من بپرسید، پیش از آن که مرا در بین خود نیابید که من به راه ‌های آسمان آشناتر از راه‌ های زمینم، پیش از آن که فتنه‌ ای پدید آید، که همچون شتر بی صاحب گام بردارد و مهار خود را پایمال کند و مردمان را بکوبد و بیازارد، و عقل خردمندان را ببرد”

شیر بیشه حق:
“ألا وَ قَد اَمَرنی الله بقتال اَهِل البَغی و النَکْث و الفَساد فی الأرض، فأمّا النّاکثون فَقَد قاتلتُ و أمّا القاسطون فقد جاهَدتُ و أمّا المارِقه فِقد دوّختُ.. و بَقِیت بقیة من أهل البغی؛ و لَئَنْ اَذِنَ الله فی الکرّه عَلَیهم لأُدیلَنّ مِنهم…أنَا وَضعتُ فی الصَغَر بِکلاکل العَرب و کسرتُ نَواجِمَ قرُون ربِیعةَ و مُضَر؛۵ بدانید که خدا مرا فرموده است با تجاوزکاران و پیمان شکنان و تبهکاران زمین پیکار کنم؛ اما با پیمان شکنان (ناکثین) جنگیدیم، و با حق ستیزان (قاسطین) نبردیدم، و از دین برون شدگان (مارقین) را زبون ساختم؛ و گروهی از تجاوزگران مانده اند، و اگر خدا مرا رخصت دهد، بر ایشان هجوم آورم و آنان را براندازم… من در نوجوانی بزرگان عرب را به خاک انداختم و سرکردگان ربیعه و مضر را هلاک ساختم.
۱٫ همان، خطبه۱۸۷٫
۲٫ همان، خطبه ۳٫
۳ . همان.
۴٫ همان، خطبه۱۸۹٫
۵٫ همان، خطبه۱۹۲٫

ثبت دیدگاه